مدلی از بنز قدیمی، حدود 67 سال پیش یعنی در سال 1940 میلادی ساخته و برای به كارگیری در شهربانی روانه تهران شد. در آن روزگار هنوز خودروهای پلیس به چرا‌غ‌های گردان، بی‌سیم و بلندگو مجهز نشده بودند.

دهه 1330

 

فولكس‌واگن قورباغه‌ای شكل با دو رنگ مشكی و سفید كه به یك چراغ‌گردان آبی‌رنگ و یك دستگاه بی‌سیم با برد محدود مجهز شده بود از جمله وسایل نقلیه مورد استفاده پلیس راهنمایی و رانندگی در آن زمان بود. این خودرو  هم‌اكنون در پاركینگ نیروی انتظامی خاك می‌خورد.

 

خودرو دیگری كه در این دهه به كار گرفته شد، بنز بود. در این دو دهه شهربانی كل كشور تقریباً تمام دوران حكومت پهلوی اول و ابتدای دوره پهلوی دوم را با خودروهای آلمانی سپری كرد.

دهه 1340

 

دهه 1340 را باید تقریباً آغاز دوباره ورود خودروهای آمریكایی به این عرصه دانست دوج‌های كرنت شش‌سیلندر ساخت كشور آمریكا با پلاك‌های سه‌رقمی دست‌نویس كه حداكثر سرعت آنها به 200 كیلومتر در ساعت می‌رسید از سال 1346 تا 1354 مورد استفاده قرار گرفتند. دوج كرنت دارای یك بلندگوی كوچك بود كه بر روی گلگیر جلو و كنار كاپوت نصب می‌شد و مجهز به یك بی‌سیم دستی، چند پروژكتور و یك چراغ گردان ثابت بود.
 
دهه 40 همان دهه‌ای است كه افسران زن با موتورسیكلت در سطح شهر تهران تردد می‌كردند (سال 1346) و ضمن راهنمایی خودروها بعضاً آنها را جریمه نیز می‌كردند.

دهه 1350 

در تمام دهه 1350 در كنار لندرور انگلیسی خودروهای آمریكایی بیوك، شورولت رویال و بنز230 به كار گرفته شدند.بنز230 با چراغ‌های جلو عمودی شش‌سیلندر بودند و حداكثر سرعت آنها برای این كار 220 كیلومتر در ساعت تنظیم شده بود این خودروهای آلمانی از سال 1350 تا 1356 در شهربانی ایران خدمت كردند.
 
بنزهای 230 پلیس بر روی سقف خود و در وسط آن دارای یك بلندگو بودند كه با اهرمی از داخل اتاق به سمت چپ و راست حركت می‌كرد. پلاك این خودروها نیز دست‌نویس و چهاررقمی بودند. این خودرو هم همچون دوج كرنت از یك بی‌سیم بلندگو و بی‌سیم موتورلا آمریكایی بهره می‌جست. 

 

از رنجرور انگلیسی كه دارای هشت‌سیلندر و توان حداكثر سرعت 200 كیلومتر در ساعت بود  از سال 1354 تا سال 1359 در مناطق كوهستانی و برف‌گیر استفاده شد رنجرورها مجهز به كولرهای سقفی بودند ولی در همان سال‌ها یك دستورالعمل قانونی در حال تبدیل‌كردن خودروهای پلیس به شورولت رویال بود.

 

براساس آن دستورالعمل دستگاه‌های دولتی و نظامی ملزم شده بودند از كالاهای ساخت داخل استفاده كنند و از آنجا كه شورولت آمریكایی در ایران مونتاژ می‌شد بنابراین از سال 1356 تا سال 1362 از این خودرو شش‌سیلندر با توان رسیدن به سرعت 220 كیلومتر در ساعت استفاده شد.
 
دهه 1360

 

بنز 250 هم از جمله خودروهایی بود كه در دهه‌های 50 تا 70 مورد استفاده پلیس قرار گرفت. این خودرو آلمانی شش سیلندر بود و با چراغ‌های افقی قادر بود 200 كیلومتر در ساعت را بپیماید.
 
بنزهای 250 كه اول به صورت دنده فرمان (دنده رول) بودند بعدها انواع گیربكسی آن هم وارد كشور شد و مورد استفاده قرار گرفت.
 
دهه 1370

 

اما دهه 1370 را باید زمان ورود خودروهای شرقی به ناوگان پلیس دانست به طوری كه كم‌كم سروكله تویوتا كریسیدا ژاپنی هم پیدا شد این خودرو چهارسیلندر بود و قادر بود 200 كیلومتر مسافت را طی یك ساعت بپیماید.
 
از تویوتا كریسیدا بین سال‌های 1370 تا 1379 استفاده شد.اواسط دهه 70 یعنی از سال 1374 به بعد پاجرو هم آمد و مورد استفاده پلیس راه كشور قرار گرفت. پاجرو ژاپنی شش‌سیلندر بود و 200 كیلومتر در ساعت سرعت می‌گرفت.
 
دهه 1380 

دهه 1380  عصر به كارگیری خودروهای سمند، زانتیا، پژو206 و بنز240E.خودروهایی كه به ایربگ، سیستم‌های ترمزABS و بی‌سیم‌های دوربرد و بلندگوهای پیشرفته آمریكایی، رایانه و امكانات ماهواره‌ای مجهز شده‌اند.